از به تمام زبانهای دنیا خواب می بینم

 


جیب های کوچک عابران

 

از عادت دستها پر است

 

جیب های بزرگ زمستان

 

از سکه های برف

 

 

من اما خالی میروم

 

 

در پیاده روها

 

مردی که دستانش

 

از نوازش آکاردئون گرم است

 

((مرا ببوس)) می خواند