داشتم از سفرم می نوشتم.از تهران به زاهدان.از زاهدان به میرجاوه.از میرجاوه به تفتان{پاکستان-ایالت بلوچستان}.از تفتان به کویته .از کویته به لاهور.از لاهور به شرقپور.بعد از آن رفتیم به هندوستان.از مرز لاهور تا آرمیستار.و بعد به دهلی و....تا بمبئی رفتیم با قطار و اتوبوس .طولانی ترین مسیر ۳۸ ساعت بود که در قطار گذشت. این سفر بسیار ماجرا داشت .و تجربه های بیرونی و درونی.همه وهمه شاید باید در شعر بیاید .هیچ دستم به نوشتن جزئیات سفر نمی رود چون فکر می کنم باید به شکل دیگری خودش را نشان بدهد.

تصمیم دارم محتویات مجموعه شعرم را روی وبلاگم بگذارم