امروز خیلی دلم می خواد بیشتر از این ها بنویسم.از این که از وقتی که از کار دائمی روزنامه نگاری خودم را راحت کردم چقدر احساس بهتری دارم و چقدر ذهنم پر کار تر از سابق شده.

نوشتن نقد در حوزه شعر برایم خیلی جذاب شده.و مطالعه و کشف شاعران جدید.مدتهاست که از کنار کار شاعر ها بی تفاوت نمی گذرم.چند  شاعر جدید

هم پیدا کردم که کارهای خوبی دارند. نمی دانم تصور بحران در شعر نسل امروز چیست که همه هوارش می کنن. توی ذهنم دارم راجع به این موضوع کندو کاو می کنم که یک مقاله مفصل بنویسم.

اما الان بیش از هر چیزی باید برای کتابم وقت بگذارم.برای معرفی اش و ارسالش برای بعضی از منتقد ها.دیگر باید بروم.