مشکوکم
به حافظه‌ام
که تنها خاطره‌های سقوط را
به یاد می‌آورد

مشکوکم
به اتاق
که اشیا با نظمی شگرف
در هوایش معلق‌اند

مشکوکم
به دست راستم
که سیگاری تعارفم می‌کند
و طول اتاق را با من قدم می‌زند

مشکوکم به این کلمات
به حروف، نشانه‌ها
و این روزها
خط فاصله را
بیش‌تر از هر علامتی در متن
دوست دارم

شبنم آذر- از مجموعه شعر در حال انتشار