گورم را با خودم بر می دارم

در چمدانم

و اندوه هایم را 

یکی یکی بسته بندی می کنم

 

نه

زندگی

دلخوشی ساده لوحانه ای ست

لبخندی ست

از سر رضایت و تسلیم

که بر چهره ام نمی نشیند

بوسه های تو را بر می دارم

در چمدانم

می ریزم در جعبه نقره ای کوچک

و اتاقمان را می پیچم در شالم

 

و تو

ای خدای مهربا

تو بمان 

فقط برای همین جهان!

 

                                                            هندوستان/ریشی کیش