در این روزهای خشکسالی چه آسان به گریه می افتیم.از احمد باطبی که سرگشته است میان مرزها اگر چه نمی ترسد....

از خودمان که در سرزمین خودمان تنها مانده ایم .از نادر ابراهیمی که هرگز به چمخانه باز نمی گرددواز اینهمه کلمه ...

در این خشکسالی باد از حرف آخر اضطراب آغاز می شود.